امام حسین (ع) در روز عاشورا خطاب به فرزندشان امام سجاد (ع) فرمودند: «یا بُنَیَّ إِیَّاكَ وَ ظُلْمَ مَنْ لَا يَجِدُ عَلَيْكَ نَاصِراً إِلَّا اللَّهَ»: [ای فرزندم، بپرهیز از ستم کردن به کسی که در برابر تو هیچ یاور و پشتیبانی جز خداوند ندارد].

 همسرتان، فرزندتان و اینهایی که خیال می‌کنید مشکلی از ناحیۀ آنها ندارید، مشکل اصلیتان همین‌ها هستند! بچۀ شما که نمی‌تواند در مقابل شما از همسایه کمک بگیرد! شما هستید و خدا هست و بچه‌تان. اگر شما به بچه‌ات ظلم کنی و زور بگویی، بچه جز خدا یاور دیگری ندارد و چنین ظلمی، خطرناک‌ترین نوعِ ظلم است. ظلم به فرزند خیلی خطرناک است.

 کسانی که وابسته به انسان هستند و تحت حمایت انسان هستند و نمی‌توانند از خودشان دفاع کنند، ظلم به اینها، مشکل درست می‌کند. زن انسان جزء همین‌هاست. مرغ یا پرنده‌ای که در قفس است و غذایش را ما می‌دهیم، اگر مواظب غذایش نباشیم ظلم است.

 البته زن هم باید رعایت کند که به مرد نگوید من این را می‌خواهم، آن را می‌خواهم، من این چیزها سرم نمی‌شود، کار ندارم تو داری یا نداری، باید فلان چیز را برایم بخری. خدا این حرف‌ها را می‌شنود. این حرف‌ها ظلم به شوهر نیست؟ زن باید به شوهرش بگوید تو فقط نان حلال به من بده، به فکرِ کم و زیادش نباش. به شوهرش بگوید اگر کم باشد اما حلال باشد، بهتر است

امام صادق (ع) می‌فرمایند: «ان بنى امیة اطلقوا للناس تعلیم الایمان و لم یطلقوا تعلیم الشرک لکى اذا حملوهم علیه لم یعرفوه»: بنی‌امیه مردم را آزاد می‌گذاشتند تا ایمان را بشناسند؛ اما آنها را باز می‌داشتند از اینکه شرک را بشناسند و هدفشان این بود که وقتی مردم را بر شرک سوار می‌کنند، مردم متوجه نباشند که در شرک هستند و در توحید نیستند.

ما باید مصادیق شرک را به مردم معرفی کنیم. قبیله‌گرایی شرک است. قوم‌گرایی و ملیت‌گرایی از انواع شرک‌هاست که انسان باید اینها را بشناسد. شما در بحثهای تربیتی که برای بچه‌ها و نوآموزان دارید، انواع این شرک‌ها را به آنها گوشزد کنید که بدانند این امور، چیزهای مستحسن و خوبی نیستند. به‌خود نازیدن، به قبیله و قومیت و ملیت خود غرور ورزیدن، همگی شرک  

مفهوم مشروعیت، همۀ حق ولایت فقیه را ادا نمی‎کند. حوزۀ ولایت، خیلی وسیع‌تر از مشروعیت است. ولی فقیه، در همان حینی که دارد اِعمال ولایت نسبت به مؤمنین می‌کند، خودش ولایت را از امام زمان (ع) می‌گیرد.

من همین مطلب را خدمت مقام معظم رهبری [رهبر شهید] هم عرض کردم. گفتم آقایان در صحبت‌هایی که من از ایشان شنیده‌ام، حرف از مشروعیت می‌زنند، اما مسئلۀ ولایت‌فقیه خیلی بالاتر از این است که صرفاً بگوییم او مشروع است که اِعمال ولایت کند. نه، مافوقِ ولی‌فقیه هم نسبت به او اعمال ولایت می‌کند، هدایت می‌کند، تصرف در او می‌کند.

ایشان گفتند اگر عنایت‌های شبانه‌روزی آنها نباشد مگر ما می‌توانیم؟! بعد گفتند: من وقتی از زندگی شخصی خودم می‌آیم در این حوزۀ [ولایت و ادارۀ امور]، انگار چیز دیگری می‌شوم. من در این حوزۀ اِعمال ولایت، هوای دیگری پیدا می‎کنم؛ یعنی رسماً اداره‌ام_می‌کنند.

✅ 

 سؤال: یکی از دوستانم که خیلی اهل نماز شب است می‌گوید که: هر وقت من نماز شب می‌خوانم و حال دعا و تضرع و گریه پیدا می‌کنم فردای آن روز من مکافات دارم! درگیر گناه می‌شوم؛ یا با کسی دعوایم می‌شود، با خانواده‌ام درگیر می‌شوم.
جوری شده که هر وقت می‌خواهم نماز شب یا عبادتی بکنم، تنم می‌لرزد، چون بعدش به این مکافات دچار می‌شوم

خدا به او لطف دارد. می‌دانید چرا؟ بعضی‌ها وقتی می‌خواهند نماز شب بخوانند، خدای تعالی خواب را بر آنها مسلط می‌کند تا نتوانند نماز شب بخوانند. روایت دارد. خدا می‌گوید: «می‌دانم این بنده اگر نماز شب بخواند، به خودش خوش‌بین می‌شود. وقتی به خودش خوش‌بین شد، از من دور می‌شود. لذا من توفیق را از او سلب می‌کنم تا از خودش ناراحت بشود و به خاطر ناراحتی از خودش، به من نزدیک شود».

این فرد، وقتی در نماز شب گریه می‌کند، به خودش خوش‌بین می‌شود. وقتی دعوا می‌کند، به خودش بدبین می‌شود. به او بگو: وقتی که در نماز گریه کردی، به خودت خوش‌بین نشو، دیگر دعوایت هم نمی‌شود.

[در سال ١٩٩٧] چه بر سر کرۀ جنوبی آمد؟ چه بر سر اندونزی آمد؟ چه بر سر مالزی آمد؟ آنها پیشرفت دو رقمی داشتند، یعنی ١٠-١١ درصد؛ پیشرفت دو رقمی رقم بالایی است. به‌جایی رسیدند که سرمایه‌دارهای دیگر هم از بیرون آمده بودند آنجا سرمایه‌گذاری می‌‌کردند. اما استقلال و اقتدار سیاسی-اقتصادی نداشتند. از توطئۀ بسیار خطرناک صهیونیست‌ها و وابستگان آنهاغفلت کردند. یعنی توطئه در بازار ارز؛ عدّه‌ای دلار بخرند و بفروشند!

سرمایه‌دارها چه‌کار کردند پولشان را از بازار و از توزیع و از تولید کشیدند و به معاملات ارزی بردند. هرچه دلار در بازار بود را خریدند و دلار کم شد؛ عرضۀ دلار کم شد و پول محلی در مقابل دلار تعادلش را از دست داد. وقتی که تعادلش را از دست داد و صدتا پول محلی شد یک دلار، پولشان سقوط کرد، دارایی مردم سقوط کرد. بعد هم که دولت مجبور شد دلار وارد بازار بکند تا عرضۀ دلار با عرضۀ پول محلی تعادل پیدا کند، دوباره پولدارها همهٔ دلارها را خریدند! آقای مهاتیر محمد به مقام معظم رهبری گفت ما یک‌شبه گدا شدیم!
 در اوج بحران ۱۹۹۷ و سقوط شدید ارزش پول ملی مالزی (رینگیت)، مهاتیر محمد، مدیران صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر غربی به‌‌ویژه جورج سوروس سرمایه‌دار یهودی‌تبار آمریکایی را به دستکاری عامدانۀ بازار متهم 

سنگ راه امام زمان 

دشمن چون می‌داند که اگر جامعه‌ی شما شکل اسلامی خودش را پیدا کرد، کار تمام است، همه‌ی انحرافات و ضایعات و هرنوع اخلالی را به وجود می‌آورد تا به اهل عالم بگوید این‌ها که می‌خواستند سرکه بیاندازند، سرکه‌شان شراب بود. می‌خواهد اقتصاد ما را خراب کند تا بگوید اسلام عرضه ندارد. می‌خواهد فرهنگ ما را خراب کند تا بگوید این خرابی‌ها از اسلام است. می‌خواهد ادارات ما را خراب کند تا بگوید اسلام دین حکومت نیست.

از آن‌طرف امام زمان (ع) هزار سال است منتظر روز موعودی است که قیام کند؛ پس آن‌هایی که تلاش می‌کنند این جامعه اسلامی بشود، به نفع امام زمان کار انجام می‌دهند و راه ایشان را دارند هموار می‌کنند. آن‌هایی هم که می‌خواهند جامعه را خراب کنند، دارند سنگ‌اندازی می کنند در راه امام زمان. در یک کلمه بگویم: هر کسی خوب کار می‌کند، راه امام زمان را دارد آسفالته می‌کند و هر کسی کار را خراب می کند، دارد سنگ در راه ایشان می‌اندازد.

پدر هم متواضع باشد و هم متین. پدر باید هم در نظر فرزند عظیم باشد و هم با فرزند بازی کند. باید بین این دو تا جمع شود؛ نه آن بازی‌ای که پدر بازیچه شود درست است و نه آن عظمتی که بچه بازیچه شود: «وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبيلاً». این پیچیدگی و مشکل تربیت است.

انبیاء چگونه به سراغ انسان‌ها می‌آیند؟ «أُولِي قُوَّةٍ فِي عَزَائِمِهِمْ وَ ضَعَفَةً فِيمَا تَرَى الْأَعْيُنُ مِنْ حَالاتِهِمْ»؛ به ظاهر حالشان که نگاه می‌کنی، مثل ضُعفا هستند؛ ولی به عمق وجودشان که نگاه می‌کنی، در عزیمت و اراده‌شان صاحب قوت‌اند.

پدر باید چنین سَبکی نسبت به فرزند را داشته باشد؛ یعنی بچه به پدرش که نگاه می‌کند، در عین اینکه تواضع و مهربانی و نرمش و خضوع را در او می‌بیند، قدرت و عزم و اراده را هم ببیند؛ یعنی اگر این پدر خواست مدتی با بچه صحبت نکند و با او قهر کند، بتواند این کار را بکند و بچه نتواند او را نرم کند. وقتی چنین شد، موضع بچه نسبت به پدرش عوض می‌شود و می‌گوید: پدر بازیچه نیست.

انسانِ درختی و انسانِ بوته‌ای

مشکلی که در آخرالزمان پیش می‌آید، این است که انسان‌های کم‌ریشه پیدا می‌شوند. ریشه‌دار شدن انسان خیلی مهم است. این‌که کسی به فضای مجازی می‌رود و کافر برمی‌گردد، به این دلیل است که بی‌ریشه بوده یا ریشه‌اش کم بوده و باد ریشه‌اش را کنده است. این آیه را نگاه کنید: {أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ}. اعتقاد محکم به خدا مثل درختی است که در برابر بادهای شدید مقاومت می‌کند. {وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ}. شجرۀ خبیثه از بالای زمین ریشه زده و قراری ندارد. لذا یک باد تند، این بوته را از زمین می‌کَند.

این‌که بعضی‌ها به فضای مجازی می‌روند و ضایع می‌شوند، به خاطر قدرت فضای مجازی نیست؛ بلکه به خاطر این است که اعتقاداتِ بوته‌ای دارند، نه اعتقادات درختی.

چگونه اعتقادات انسان درختی و ریشه‌دار می‌شود؟ در موجودات عالَم فکر_کن. وقتی خدا را در این موجودات دیدی، اعتقاداتت درختی می‌شود.
چرا می‌گویند قرآن_بخوانید؟ برای این‌که درخت بشوید.
چرا می‌گویند برای امام حسین (ع) گریه_کنید؟ برای اینکه گریه بر حضرت، به اعتقاداتتان آب می‌دهد و ریشۀ این درخت، قوی و پایدار می‌شود. قدیم‌ها هفته‌ای یک بار روضه‌خوان محله می‌آمد در خانه‌ها روضه می‌خواند و مردم گریه می‌کردند. این مثل درختی است که هفته‌ای یک بار به ریشۀ آن آب می‌دهی.