مهدویت
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرحیم
سوره مدثرآیات ۴۶تا۴۸
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿۴۶﴾
حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ ﴿۴۷﴾
فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ ﴿۴۸﴾
ترجمه:
و روز جزا را دروغ مى شمرديم،
تا مرگ ما در رسيد،
از اين رو شفاعت شفاعت كنندگان به حال آنها سودى نمى بخشد.
ریشه سقوط: اهل جهنم علاوه بر ترک نماز و بیتوجهی به نیازمندان (آیات قبل)، اعتراف میکنند که قیامت را انکار کردند. این انکار، اساس همه گناهان است.
یقین = مرگ: در تفسیر آمده که «یقین» در این آیه به معنای مرگ است؛ یعنی آنان تا لحظه مرگ بر انکار خود باقی ماندند.
شفاعت بیاثر: آیه ۴۸ نشان میدهد که شفاعت تنها برای کسانی سودمند است که ایمان و ولایت داشته باشند. کسانی که قیامت را انکار کرده و تا مرگ بر کفر ماندهاند، از شفاعت محروماند.
پیام تربیتی: ایمان به قیامت و پذیرش شفاعت اولیای الهی، ستون اصلی نجات است. بدون این دو، اعمال نیک نیز ضمانت رستگاری ندارند.
نکته اخلاقی: مرگ به عنوان «یقین» یاد شده، یعنی حقیقتی که هیچکس نمیتواند آن را انکار کند. این یادآوری، انسان را به هوشیاری و آمادهسازی برای آخرت